เอสเอ็มอีไทย เสนอรัฐบาลเร่งออก 5 มาตรการช่วยผู้ประกอบการ MSME แบบแยกกลุ่มตามขนาดธุรกิจ หลังสะท้อนว่านโยบายที่ใช้คำว่า SME ในภาพรวม อาจไม่สามารถลงไปถึงผู้ประกอบการรายย่อย โดยเฉพาะกลุ่ม Micro enterprises ซึ่งมีจำนวนประมาณ 2.75 ล้านราย และเป็นฐานสำคัญของเศรษฐกิจฐานราก

ดร.ณพพงศ์ ธีระวร ประธานสมาพันธ์เอสเอ็มอีไทย เปิดเผยว่า การประชุมร่วมกับนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรี ผู้ประกอบการรายใหญ่ และ CEO บริษัทขนาดใหญ่ เมื่อวันที่ 15 พ.ค.ที่ผ่านมา เป็นโอกาสสำคัญที่สมาพันธ์เอสเอ็มอีไทยได้เป็นตัวแทนผู้ประกอบการขนาดเล็ก หรือ MSME เข้านำเสนอข้อเสนอเชิงนโยบายต่อรัฐบาล

ประเด็นสำคัญที่สมาพันธ์เอสเอ็มอีไทยย้ำต่อรัฐบาล คือ การออกนโยบายช่วยผู้ประกอบการไม่ควรใช้คำว่า SME แบบเหมารวม เพราะผู้ประกอบการแต่ละขนาดมีปัญหา ต้นทุน ความสามารถในการเข้าถึงทุน และความพร้อมทางเทคโนโลยีแตกต่างกัน หากไม่มีมาตรการเฉพาะกลุ่ม อาจทำให้ความช่วยเหลือไปไม่ถึงผู้ประกอบการรายเล็กที่สุด

เอสเอ็มอีไทย ชี้ MSME ต้องแยกมาตรการตามขนาดธุรกิจ

สมาพันธ์ เอสเอ็มอีไทย ระบุว่า ผู้ประกอบการ MSME สามารถแบ่งตามขนาดธุรกิจได้เป็น 3 กลุ่มหลัก ได้แก่ กลุ่ม Micro, Small และ Medium โดยแต่ละกลุ่มมีโครงสร้างรายได้และจำนวนผู้ประกอบการแตกต่างกันอย่างชัดเจน

กลุ่ม Micro คือ ผู้ประกอบการที่มียอดขายไม่เกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี มีจำนวนประมาณ 2.75 ล้านราย ถือเป็นกลุ่มฐานใหญ่ที่สุดของระบบเศรษฐกิจ และเป็นกลุ่มที่มักเผชิญข้อจำกัดสูง ทั้งด้านสภาพคล่อง ต้นทุน และการเข้าถึงแหล่งเงินทุน

กลุ่ม Small คือ ผู้ประกอบการที่มียอดขายภาคการผลิตไม่เกิน 100 ล้านบาทต่อปี หรือภาคการค้าและบริการไม่เกิน 50 ล้านบาทต่อปี มีจำนวนประมาณ 420,000 ราย ขณะที่กลุ่ม Medium คือ ผู้ประกอบการที่มียอดขายภาคการผลิตไม่เกิน 500 ล้านบาทต่อปี หรือภาคการค้าและบริการไม่เกิน 300 ล้านบาทต่อปี มีจำนวนประมาณ 65,000 ราย

ด้วยโครงสร้างดังกล่าว สมาพันธ์เอสเอ็มอีไทยเห็นว่า มาตรการช่วยเหลือต้องออกแบบให้เหมาะกับข้อจำกัดของแต่ละกลุ่ม โดยเฉพาะ Micro และ Small enterprises ที่มีความเปราะบางมากกว่าธุรกิจขนาดกลาง

เอสเอ็มอีไทย เสนอ 5 มาตรการ ฟื้นยอดขาย เติมสภาพคล่อง ลดภาระหนี้

สำหรับข้อเสนอที่สมาพันธ์ เอสเอ็มอีไทย นำเสนอต่อรัฐบาล ประกอบด้วย 5 มาตรการหลัก เริ่มจากการกระตุ้นกำลังซื้อและการจับจ่ายใช้สอย เพื่อสร้างยอดขายให้กระจายถึงผู้ประกอบการ MSME ทุกกลุ่ม เพราะปัญหาหลักของผู้ประกอบการรายเล็กไม่ได้อยู่ที่ต้นทุนเพียงอย่างเดียว แต่ยังอยู่ที่ยอดขายที่ลดลงและกำลังซื้อที่อ่อนแรง

มาตรการที่สอง คือ การจัดสินเชื่อสำหรับคนตัวเล็ก โดยเฉพาะ Micro และ Small enterprises แยกออกจากสินเชื่อ SME ทั่วไป เนื่องจากผู้ประกอบการรายย่อยจำนวนมากมีข้อจำกัดด้านหลักประกัน เอกสารทางการเงิน และประวัติสินเชื่อ ทำให้ไม่สามารถเข้าถึงสินเชื่อในระบบได้เท่ากับผู้ประกอบการที่มีขนาดใหญ่กว่า

มาตรการที่สาม คือ การบริหารจัดการหนี้ครัวเรือนและหนี้การค้า ซึ่งเป็นภาระสำคัญที่กดทับทั้งผู้บริโภคและผู้ประกอบการ เพราะเมื่อครัวเรือนมีภาระหนี้สูง กำลังซื้อก็ลดลง ขณะที่ผู้ประกอบการเองยังต้องเผชิญหนี้การค้า การชำระเงินล่าช้า และต้นทุนหมุนเวียนที่ตึงตัว

มาตรการที่สี่ คือ การปรับกฎระเบียบเพื่อสร้างแต้มต่อให้ MSME ไทยสามารถแข่งขันกับธุรกิจข้ามชาติได้ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ธุรกิจรายเล็กต้องเผชิญการแข่งขันจากแพลตฟอร์มขนาดใหญ่ สินค้านำเข้า และผู้ประกอบการต่างชาติที่มีต้นทุนต่ำกว่า

มาตรการสุดท้าย คือ การส่งเสริมและสนับสนุนให้ MSME เข้าถึง AI และเทคโนโลยีที่จำเป็นได้ง่ายขึ้น เพื่อช่วยลดต้นทุน เพิ่มประสิทธิภาพ และเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการรายเล็กใช้เครื่องมือดิจิทัลในการขาย การตลาด การบริหารสต็อก และการดูแลลูกค้า

Micro enterprises ฐานใหญ่ของ MSME ที่นโยบาย SME อาจเข้าไม่ถึง

สมาพันธ์เอสเอ็มอีไทยมองว่า หากรัฐบาลต้องการให้มาตรการช่วยเหลือผู้ประกอบการเกิดผลจริง จำเป็นต้องมอง MSME เป็นระบบเศรษฐกิจหลายชั้น ไม่ใช่กลุ่มเดียวกันทั้งหมด เพราะผู้ประกอบการ Micro ที่มียอดขายไม่เกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี มีความต้องการต่างจากธุรกิจ Small และ Medium อย่างชัดเจน

ข้อเสนอครั้งนี้จึงสะท้อนความพยายามผลักดันให้รัฐบาลออกแบบนโยบายแบบเจาะจงมากขึ้น ทั้งด้านกำลังซื้อ สินเชื่อ การจัดการหนี้ กฎระเบียบการแข่งขัน และการเข้าถึงเทคโนโลยี เพื่อให้มาตรการภาครัฐลงไปถึงผู้ประกอบการตัวเล็ก ซึ่งเป็นฐานสำคัญของการจ้างงาน รายได้ชุมชน และเศรษฐกิจท้องถิ่น

ข้อมูลเพิ่มเติม : สมาพันธ์เอสเอ็มอีไทย

ข่าวที่เกี่ยวข้อง : https://bangkokx.me/consumer-confidence-below-50/